Theo Stokkink

Op Zondag 19 november 2017  was de

Boekpresentatie van      Zwijgplicht 

In samenwerking met IHLIA presenteerde Theo Stokkink zijn historische familieroman over de gevolgen van wetsartikel 248bis voor homoseksuelen.

 

In de historische familieroman Zwijgplicht beschrijft Theo Stokkink de gevolgen die artikel 248bis heeft gehad voor homoseksuelen. In het bijzonder van een kandidaat-notaris die leefde aan het begin van de vorige eeuw.

Voor de roman, die is gebaseerd op feiten en personen die in werkelijkheid hebben bestaan, heeft de auteur onder andere de archieven van IHLIA en De Stichting tot bevordering der Notariële Wetenschap geraadpleegd. Met als resultaat een intrigerend, spannend en meeslepend verhaal.

 

Historsche familieroman

(gebaseerd op feiten en personen die in werkelijkheid hebben bestaan.)

 

Theo Borret, privaatdocent aan de Universiteit van Amsterdam, is zich van zijn homoseksuele geaardheid bewust en ook van het onmogelijke daarvan. Alleen in nachtelijke omzwervingen langs allerhande lugubere ontmoetingsplekken in de stad, kan hij zich uitleven.  Hij beseft dat voor de maatschappelijke positie die hij ambieert en de druk van zijn familie een schijnhuwelijk zal moeten sluiten. Hij trouwt met zijn huishoudster, die voorheen als prostituee heeft gewerkt. Als ultiem bewijs van het bestaan van een gezin zal er ook een kind moeten zijn. Theo werkt inmiddels als kandidaat op het kantoor van een notaris die zelf nauw betrokken raakt bij de opvang van uit België gevluchte kinderen.

 

In de Grote Oorlog (1914-1918) raakt op een vluchtelingenboot van Antwerpen naar Rotterdam een Vlaamse baby zoek.

In de complete chaos die onder de vluchtelingen ontstaat weet de notaris in het opvangcentrum de Vlaamse baby die dan amper 3 weken oud is te reserveren voor zijn kandidaat notaris.  

 

Het meisje groeit op en krijgt in de loop van de jaren steeds meer twijfels over haar ouders. Vragen daarover stuiten op een zwijgverbod dat Theo Borret zijn familie heeft opgelegd.

 

Intussen is ook de Belgische familie is op zoek naar de verloren baby.

 

***

 

Artikel 248bis van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht wordt in 1911 als onderdeel van de Zedelijkheidswet ingevoerd en komt pas in 1971 te vervallen. Het luidde: De meerderjarige, die met een minderjarige van hetzelfde geslacht wiens minderjarigheid hij kent of redelijkerwijs moet vermoeden, ontucht pleegt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaar.  De toenmalige grens voor meerderjarigheid van homoseksuelen was 21 jaar, terwijl de minimumleeftijd voor heteroseksuele contacten 16 jaar was. Tegen het discriminerende artikel werd alom geprotesteerd.

 

In totaal zijn ongeveer 5000 homoseksuelen vervolgd op basis van dit artikel. 

 

Theo Stokkink (1941) was dertig jaar programma maker bij de Nederlandse publieke omroep. In die periode heeft een groot aantal radio - en tv programmaseries, zeer uiteenlopend van vorm, karakter en onderwerp, ontworpen en gepresenteerd. Daarna trainde hij ruim tien jaar lang programmamakers in een groot aantal Aziatische en Afrikaanse ontwikkelingslanden (zie: Over Mij).

 

 Op 19 november las de auteur enkele fragmenten voor:

Een forum o.l.v. Jaap van Straaten, bestaande uit Coos Huijsen, Anna Tijsseling, John Welbergen en Gert Hekma ging er na elk fragment op in.